Auteursrecht smoesjes: Google

In de categorie smoesjes bij een inbreuk op auteursrecht presenteer ik u de absolute nummer 1: “Het stond op Google”. Les 1: Google is geen bron.

Gevonden op Google, dus mag ik het gebruiken

U moet uw werk maar beter beschermen

Dat is net zoiets als ‘dan had u er maar een slot extra op moeten zetten’. Het ‘het stond op Google’ smoesje wordt namelijk ook gebruikt door mensen die beeld met watermerk ‘van Google halen’.
Er is helemaal geen verplichting om je werk zo goed mogelijk te beschermen. Daarbij kan dat ook niet altijd. Stel dat je het werk al eens in licentie hebt gegeven aan een krant of een blog. Daar staat het heus zonder watermerk op. Dat kan Google zo vinden. Dat iemand het werk met een licentie heeft gebruikt, wil nog niet zeggen dat dan maar iedereen het mag gebruiken. Zal die licentienemer ook niet blij mee zijn trouwens, want die heeft er wel geld voor neer moeten leggen.
Er bestaat geen verplichting je fiets op slot te zetten of je werk drie dubbel te beschermen. Maar hoe minder je beschermd, hoe groter de kans dat het gejat zal worden en hoe meer werk je er aan zult hebben. Die fiets vind je misschien wel nooit meer terug en een volledig onbeschermd werk zal sneller gebruikt worden dan een werk met watermerk en een werk dat niet gedownload kan worden maar door middel van een screenshot gebruikt moet worden.

Google heeft die rechten (geregeld)

Dit is vooral een veel gehoord argument bij YouTube filmpjes. Google zou alle rechten al geregeld hebben of alle rechten liggen bij Google/YouTube.
Sorry, dat is niet waar. De voorwaarden voorzien er weliswaar in dat wat je upload geen inbreuk mag maken op rechten van derden en dat Google een ongelimiteerde etc. etc. licentie krijgt over dat werk, maar dat zegt nog niets over het gebruik van die filmpjes door bezoekers. Google kan niet garanderen dat wat er geupload wordt nooit inbreuk maakt. Ze zijn wel vrij gemakkelijk in het verwijderen van content zodra er melding is gemaakt dat het filmpje inbreuk maakt op het recht van een derde. En die licentie ziet op het delen. Ken je de nieuwe Amerikaanse commercial van Chromebook? Gemaakt van YouTube filmpjes. En dat mag, want daar is door middel van de licentie toestemming voor gegeven.
Maar de zoekmachine Google is geen YouTube. De zoekmachine heeft geen overeenkomst met al die websites. Ze kopiëren stukjes website om in de zoekresultaten te tonen en verwijzen vervolgens door naar de website zelf. Dat doen ze ook met al het beeldmateriaal. Dat komt tevoorschijn bij Google Images of Google Afbeeldingen, maar wil je het plaatje kopiëren, sturen ze je eerst naar de website waar het plaatje te vinden is.

Google is geen bron

Ik heb het al vaker gezegd en het blijkt ook weer uit de laatste regels van de alinea hierboven. Google is geen bron. Google is een zoekmachine die je naar de bron toe leidt.
Een foto of tekst gebruiken als citaat? Er mag nooit onder staan ‘Bron: Google’. Je zult altijd doorgeklikt hebben naar een website. Die website is jouw bron. Wat overigens nog steeds niet wil zeggen dat het een betrouwbare bron is. Het blijft verstandig om toestemming te vragen. Eventueel is het zelfs verstandig om af te spreken wie er aansprakelijk zal worden gehouden wanneer blijkt dat het werk nu onrechtmatig gebruikt is.

Lees ook:
De Wet voor Bloggers
Auteursrecht: Creative Commons
Auteursrecht: Naamsvermelding
Waarom moet ik betalen voor licenties?
Blogpraat over foto’s

Comments

  1. Ha Charlotte…

    Welke rechten heeft Google om foto’s van sites te scrapen?

    • Zoals Google content laat zien zou dat eigenlijk niet mogen. Het is in elk geval een nieuwe openbaarmaking en afhankelijk van de exacte techniek volgens mij ook een verveelvoudiging en er is geen sprake van een citaat. Maar het lastige is natuurlijk dat Google een VS bedrijf is en de regels gedeeltelijk anders zijn in de EU en VS en andere landen.

  2. Goed verhaal top

  3. Andreas says:

    Hallo Charlotte,

    Bedankt voor al je interessante juridische artikelen. Ik heb een vraag. Ik zie dat je als illustratie bij dit artikel een screenshot van Google Images zoekresultaten laat zien. Zou je dan eigenlijk niet het auteursrecht van alle 50 fotografen vooraf moeten regelen? Of mag het plaatsen van dit soort ‘thumbnails’ wel zonder toestemming?

    groeten, Andreas

    • Goede vraag Andreas. Zoals je ziet heb ik in dit geval even gezocht op Charlotte’s Law, zodat er vooral beelden naar boven kwamen waarop ik zelf het auteursrecht heb, waarop het auteursrecht is komen te vervallen of waarvoor ik toestemming/een licentie heb om het te mogen gebruiken.

      Thumbnails kunnen meestal als citaat gebruikt worden. Er is dan geen toestemming nodig, maar naamsvermelding juist weer wel. Bovendien moet het plaatje nog steeds wel ‘nodig’ zijn binnen de context waarin je het wil gebruiken.

  4. Ben Boerema says:

    Goedemiddag Charlotte,

    Een lid van onze vereniging heeft een gedeelte van een foto gebruikt op een website. Op deze site stond vermeld dat de foto’s vrij gebruikt mochten worden. Nu blijkt dat de foto van een gerenommeerde fotograaf is en dus toch is geschermd. We hebben de foto ook gelijk verwijderd.
    Ben je nu toch nog strafbaar?

    vriendelijke groeten

    • Hallo Ben, het zou kunnen zijn dat de site verkeerde informatie heeft gegeven. Als de foto niet vrij gebruikt mocht worden (gratis en met de mogelijkheid om te bewerken), dan zul je alsnog een licentie moeten betalen. Je kunt hooguit proberen jullie kosten weer te verhalen op die site.

Trackbacks

  1. […] Been there, done that. Inmiddels iets van vroeger, maar tóch: een fuck-it-list-item waardig. Jurist Charlotte Meindersma kan trouwens prima uitleggen wat er zo krom aan is. […]

Speak Your Mind

*