Zijn YouTubers te commercieel?

De afgelopen jaren is er een nieuw beroep ontstaan: dat van YouTuber/vlogger/blogger/influencer/content creator of hoe je het maar wil noemen. Het is online ondernemen waarbij geld verdiend wordt met het maken van reclame voor een ander. Nu volgt steeds vaker de kritiek dat het te commercieel zou zijn. Is die kritiek terecht?

Zijn YouTubers te commercieel?

De pot (RTL) verwijt de ketel (YouTuber) dat ie zwart ziet

Bij RTL Summer Night waren Kwebbelkop en Nikkie Tutorials op bezoek. Het item ging erover dat deze twee YouTubers veel bekender zijn in het buitenland dan in Nederland en dat maar 2% van de volgers uit Nederland komt.

Vervolgens ging het erover dat Kwebbelkop tegenwoordig ook persoonlijke vlogs maakt. Ze komen volgens Beau van Erven Dorens wel oprecht over, maar hij vindt het ook commercieel. Waarom zou je zo iets persoonlijks over jezelf delen op YouTube? Hij vraagt of Kwebbelkop dat niet alleen maar uit winstbejag doet.


Dit is slechts een fragment. Bij RTLXL kun je ook de hele aflevering bekijken.

Nee, zegt Kwebbelkop. Hij wilde laten zien hoe zijn situatie is en hoe hij ermee omgaat, zodat anderen daar wellicht steun uit kunnen halen en bepalen hoe ze zelf zo’n situatie aan willen pakken. Bovendien heeft hij alle inkomsten van die specifieke video gedoneerd aan Save The Children.

Cameraman Ruurd, die op de Wadden filmt, voegt daaraan toe dat als je nu eenmaal al zoveel volgers hebt, je het natuurlijk ook niet klein kunt houden. Je deelt het niet of met al je volgers. Iets daar tussenin bestaat niet. Er zit geen sponsored content in die video, dus Kwebbelkop kan er ook niets aan doen dat hij er nu eenmaal geld mee verdient.

Beau doet precies hetzelfde

Wat ik tamelijk naar vindt is dat juist Beau voor RTL content maakt over de persoonlijke levens van anderen. Mensen die daar bewust aan meewerken (vooraf). Content die RTL alleen maar maakt om er geld mee te kunnen verdienen. Ook niet altijd met sponsoring in het programma, maar wel om er zoveel mogelijk kijkers mee te trekken, zodat de advertenties voor, tijdens en na het programma meer opleveren. Is dat dan niet ook het maken van een programma uit puur winstbejag?

Deze video is NIET gesponsord

Als er merken of producten duidelijk in beeld komen denken veel mensen (net als het Commissariaat voor de Media) dat die content wel gesponsord moet zijn. Waarom zou je een merk anders in beeld brengen? Dat je erover vertelt omdat je er gewoon erg tevreden over bent, dat kan kennelijk niet. Terwijl je juist als YouTuber of content creator of influencer ook andere, niet gesponsorde content nodig hebt. En ja, als je dan bijvoorbeeld een beautyblogger bent, dan laat je dus wel eens producten zien die je gewoon zelf gekocht hebt.

Het is alleen nu allemaal zo erg geworden, dat veel YouTubers, influencers, bloggers en content creators het gevoel hebben dat ze hun eigen mening niet meer mogen uiten, dat ze maar beter niet meer spontaan een merk in beeld kunnen brengen of zelfs dat ze expliciet bij een Instagram post of YouTube video zoiets zeggen als “Voor deze video heb ik geen samenwerking met een merk” of “Dit heb ik zelf gekocht” of juist de hashtag #nospon gebruiken. Dat lijkt mij de omgekeerde wereld.

Elk voordeel moet je melden, de rest niet

Gesponsorde content moet vermeld worden. Van kans op een gratis sticker tot ruim betaald worden voor het maken van content. Het maakt niet uit. Zolang je dit doet voor een adverteerder, je daar voordeel bij hebt of kans op voordeel hebt, moet die advertentie als zodanig herkenbaar zijn of moet je het dus vermelden. Dat betekent ook dat als er geen sprake is van een relatie met die adverteerder en er geen sprake is van enig (mogelijk) voordeel, dat niet vermeld hoeft te worden. Wat je zelf gekocht hebt, mag je gewoon laten zien.

 27,48 excl. BTW

Koop: Wetboek voor Bloggers


Ondernemen is nu eenmaal commercieel

Verder vraag ik me af waarom het zo erg is dat bloggers en YouTubers commercieel zouden zijn? Veel van hen zijn ondernemers geworden en ondernemen is nu eenmaal iets commercieels. Je moet iets verkopen. Een product of een dienst. In dit geval verkopen ze content. Deels content die ze eenvoudigweg heel graag maken, anderzijds verkopen ze advertenties en content, om die niet betaalde content mee te kunnen betalen. Want hoe leuk het werk misschien ook is of lijkt, het kost wel veel tijd. Tijd waarin ze dus niet meer een onzichtbare baan als kantoorklerk aan kunnen nemen.

Content is niet gratis

Voor goede en betrouwbare content moeten we nu eenmaal betalen. Er is immers tijd nodig om die content te maken. Tijd die ingekocht wordt in de zin van arbeidsuren. Daarnaast zijn er websites en systemen die onderhouden moeten worden. Heb je ook weer mensen en geld voor nodig.
Dus betalen we door te accepteren dat er advertentiebanners op websites staan. Maar door de groeiende hoeveelheid ad-blockers, komt er steeds meer ‘native advertisement’ zoals advertorials of andere content waar (indirect) voor betaald is. Of we betalen voor content, zoals (e-)boeken, tijdschriften, een krantenabonnement of via Blende.

Meer leren over reclameregels?

Nog meer informatie kun je vinden in Wetboek voor Bloggers

 27,48 excl. BTW

Koop: Wetboek voor Bloggers


Leuke dingen voor je mailbox

About Charlotte Meindersma

Charlotte Meindersma is 'de social media jurist van Nederland' en oprichter van Charlotte's Law & Fine Prints.
Ze drinkt graag oploskoffie, in de spreekwoordelijke zin van het woord. Bovendien is ze amateur-marketer en was ze in een vorig leven fotograaf.

Comments

  1. Juist door grote bloggers zoals Mascha van Beautygloss die nooit onder haar artikels vermeldde of de producten gesponsord waren “want ga er maar vanuit dat 90% gekregen is”, is dit wereldje zo vaag. Ik blog zelf ook maar word ook enorm moe van bloggers die spastisch doen over spon. Zogenaamd iets ‘gevonden’ terwijl je zelf het merk hebt benaderd? Want volgens mij vallen daar juist mensen over: het stiekem doen en het verdraaien. Ik heb zelf nog nooit commentaar gehad op mijn samenwerkeningen omdat ik gewoon transparant ben.

    • Ik vind het persoonlijk gewoon van ondernemerschap getuigen dat als een blogger een product vindt, hij/zij vervolgens het merk benaderd voor een samenwerking. Naar mijn idee is dat hetzelfde als dat ik als jurist benaderd wordt om dingen gratis te doen/te barreren. Ik zeg alleen vaker nee, omdat die naamsvermelding mij te weinig oplevert.

      Daarnaast is juist bij Mascha door de RCC goedgekeurd hoe zij vermeld dat ze iets gratis heeft gekregen. Dus die opmerking begrijp ik niet helemaal.

      Er zijn ook genoeg bloggers die het juist wel goed vermelden. Kijk bijvoorbeeld bij Annic van Wonderen. Zij gebruikt op instagram altijd hashtags, zet op YouTube dat vinkje zodat de eerste drie seconden in beeld is dat er gesponsorde content in de video zit etc.

      • Maar dat is totaal niet wat ik met mijn comment probeer duidelijk te maken: het maakt lezers niet uit dat je als blogger samenwerkingen hebt (zoals ik al zei, dat doe ik ook), maar de manier waarop je er mee omgaat.

        En die opmerking over Mascha gaat nog over haar beautyblog waarbij zij nooit vermeldde of een product was gesponsord omdat je er maar vanuit moest gaan dat 90% van alle producten gesponsord was (dus te veel gedoe). Ik verwijs hier niet naar die Swisssense zaak of zo, geloof niet dat de RCC hier ooit aan te pas is gekomen dus ik denk dat je dit gewoon niet hebt meegekregen.

        En nogmaals: er zijn inderdaad bloggers die het wel goed vermelden of er transparant in zijn (namelijk ikzelf? haha), dat ontken ik helemaal niet. Maar het gaat om die paar rotte appels, helaas zijn het wel vaak de rotte appels die mega veel volgers hebben en daarom alle aandacht trekken. Dan kunnen nog zoveel andere bloggers het wel correct doen, maar dat valt dan niet meer op.

        Dus nogmaals: bloggers moeten zeker gewoon kunnen samenwerken met merken, dat is nou eenmaal hoe dit wereldje werkt. Maar ik snap echt niet waarom ze er zo spastisch over doen. Dat maakt het juist ongemakkelijk en dan vallen lezers erover.

        • Is het niet een beetje flauw om, kennelijk, oude koeien uit de sloot te halen? Ze vermeld het in elk geval nu dus wel. Dan kan het geen rotte appel meer zijn die aandacht trekt.

          Reclame moet gewoon als zodanig herkenbaar zijn. Punt. Mij valt vooral op dat het juist niet die allergrootste bloggers zijn die het fout doen. Juist de middelgrote bloggers en influencers klagen erover dat ze volgers kwijtraken als ze het melden en dat ze het daarom niet doen.

          De grotere bloggers en vloggers die weten hoe het werkt, die vermelden het gewoon. De andere content creators die het niet vermelden, zijn niet goed op de hoogte van hoe de regels werken. Vaak gesteund door het mediabureau waar ze mee samenwerken.

          Vervelende is daarbij nog eens dat bijvoorbeeld het Commissariaat voor de Media weigeren om uitleg over regelgeving te geven. Ook de RCC handhaaft slechts op een negatieve manier. Meer training en uitleg zou goed zijn. Daarnaast denk ik dat het goed zou zijn als klachten ook gewoon gemeld worden. Nu staan de klachten hier onder een blog, op twitter of op instagram, maar daar bereik je niets mee. Als het echt zo erg is, waarom dient dan niemand een klacht in? Het is een super eenvoudig formulier om in te vullen.

  2. Het vloggen/bloggen en YouTuben is erg hard werken. Ze moeten continu met nieuwe dingen komen en momenten laten zien. Ze zijn non-stop bezig met het bedenken van nieuwe content en dit moet natuurlijk ook gefilmd worden en gemonteerd. De marge die YouTubers krijgen is relatief klein en staan de echt grote YouTubers een flink deel af aan hun management.

    Verdienen ze teveel? ik denk dat dit overdreven wordt. Niet iedere YouTuber is rijk en verdient er misschien een leuk zakcentje mee. Maar we vinden het allemaal leuk als we een zakcentje kunnen verdienen aan een “uit de hand gelopen hobby”

Speak Your Mind

*