Zijn YouTubers te commercieel?
De afgelopen jaren is er een nieuw beroep ontstaan: dat van YouTuber/vlogger/blogger/influencer/content creator of hoe je het maar wil noemen. Het is online ondernemen waarbij geld verdiend wordt met het maken van reclame voor een ander. Nu volgt steeds vaker de kritiek dat het te commercieel zou zijn. Is die kritiek terecht?
De pot (RTL) verwijt de ketel (YouTuber) dat ie zwart ziet
Bij RTL Summer Night waren Kwebbelkop en Nikkie Tutorials op bezoek. Het item ging erover dat deze twee YouTubers veel bekender zijn in het buitenland dan in Nederland en dat maar 2% van de volgers uit Nederland komt.
Vervolgens ging het erover dat Kwebbelkop tegenwoordig ook persoonlijke vlogs maakt. Ze komen volgens Beau van Erven Dorens wel oprecht over, maar hij vindt het ook commercieel. Waarom zou je zo iets persoonlijks over jezelf delen op YouTube? Hij vraagt of Kwebbelkop dat niet alleen maar uit winstbejag doet.
Dit is slechts een fragment. Bij RTLXL kun je ook de hele aflevering bekijken.
Nee, zegt Kwebbelkop. Hij wilde laten zien hoe zijn situatie is en hoe hij ermee omgaat, zodat anderen daar wellicht steun uit kunnen halen en bepalen hoe ze zelf zo’n situatie aan willen pakken. Bovendien heeft hij alle inkomsten van die specifieke video gedoneerd aan Save The Children.
Cameraman Ruurd, die op de Wadden filmt, voegt daaraan toe dat als je nu eenmaal al zoveel volgers hebt, je het natuurlijk ook niet klein kunt houden. Je deelt het niet of met al je volgers. Iets daar tussenin bestaat niet. Er zit geen sponsored content in die video, dus Kwebbelkop kan er ook niets aan doen dat hij er nu eenmaal geld mee verdient.
LawStories in je mailbox?
Beau doet precies hetzelfde
Wat ik tamelijk naar vindt is dat juist Beau voor RTL content maakt over de persoonlijke levens van anderen. Mensen die daar bewust aan meewerken (vooraf). Content die RTL alleen maar maakt om er geld mee te kunnen verdienen. Ook niet altijd met sponsoring in het programma, maar wel om er zoveel mogelijk kijkers mee te trekken, zodat de advertenties voor, tijdens en na het programma meer opleveren. Is dat dan niet ook het maken van een programma uit puur winstbejag?
Deze video is NIET gesponsord
Als er merken of producten duidelijk in beeld komen denken veel mensen (net als het Commissariaat voor de Media) dat die content wel gesponsord moet zijn. Waarom zou je een merk anders in beeld brengen? Dat je erover vertelt omdat je er gewoon erg tevreden over bent, dat kan kennelijk niet. Terwijl je juist als YouTuber of content creator of influencer ook andere, niet gesponsorde content nodig hebt. En ja, als je dan bijvoorbeeld een beautyblogger bent, dan laat je dus wel eens producten zien die je gewoon zelf gekocht hebt.
Het is alleen nu allemaal zo erg geworden, dat veel YouTubers, influencers, bloggers en content creators het gevoel hebben dat ze hun eigen mening niet meer mogen uiten, dat ze maar beter niet meer spontaan een merk in beeld kunnen brengen of zelfs dat ze expliciet bij een Instagram post of YouTube video zoiets zeggen als “Voor deze video heb ik geen samenwerking met een merk” of “Dit heb ik zelf gekocht” of juist de hashtag #nospon gebruiken. Dat lijkt mij de omgekeerde wereld.
Elk voordeel moet je melden, de rest niet
Gesponsorde content moet vermeld worden. Van kans op een gratis sticker tot ruim betaald worden voor het maken van content. Het maakt niet uit. Zolang je dit doet voor een adverteerder, je daar voordeel bij hebt of kans op voordeel hebt, moet die advertentie als zodanig herkenbaar zijn of moet je het dus vermelden. Dat betekent ook dat als er geen sprake is van een relatie met die adverteerder en er geen sprake is van enig (mogelijk) voordeel, dat niet vermeld hoeft te worden. Wat je zelf gekocht hebt, mag je gewoon laten zien.
Ondernemen is nu eenmaal commercieel
Verder vraag ik me af waarom het zo erg is dat bloggers en YouTubers commercieel zouden zijn? Veel van hen zijn ondernemers geworden en ondernemen is nu eenmaal iets commercieels. Je moet iets verkopen. Een product of een dienst. In dit geval verkopen ze content. Deels content die ze eenvoudigweg heel graag maken, anderzijds verkopen ze advertenties en content, om die niet betaalde content mee te kunnen betalen. Want hoe leuk het werk misschien ook is of lijkt, het kost wel veel tijd. Tijd waarin ze dus niet meer een onzichtbare baan als kantoorklerk aan kunnen nemen.
Content is niet gratis
Voor goede en betrouwbare content moeten we nu eenmaal betalen. Er is immers tijd nodig om die content te maken. Tijd die ingekocht wordt in de zin van arbeidsuren. Daarnaast zijn er websites en systemen die onderhouden moeten worden. Heb je ook weer mensen en geld voor nodig.
Dus betalen we door te accepteren dat er advertentiebanners op websites staan. Maar door de groeiende hoeveelheid ad-blockers, komt er steeds meer ‘native advertisement’ zoals advertorials of andere content waar (indirect) voor betaald is. Of we betalen voor content, zoals (e-)boeken, tijdschriften, een krantenabonnement of via Blende.
Meer leren over reclameregels?
- Instagram helpt reclameregels na te leven
- Reclameregels verduidelijkt
- Mag product placement in YouTube video’s?
Nog meer informatie kun je vinden in Wetboek voor Bloggers
