Wat als sponsoring en privé door elkaar lopen?
We weten inmiddels wel dat als je een product gratis hebt gekregen, je dat moet vermelden. Als je betaald hebt gekregen voor je blogpost of de vermelding van een merk in een video, moet dat al helemaal. Maar hoe zit dat als je mee mag op persreis of uitgenodigd wordt voor een event. Is dan werkelijk elke tweet en elke instagram post een gesponsord bericht waar je melding van moet maken?
Terug naar de wet
Het is altijd goed om terug te gaan naar de wet. Die is tenslotte leidend. Eventueel kunnen ‘gaten’ worden ingevuld met rechtspraak. Vaak vooral nodig voor de nuance. Zo willen we bijvoorbeeld weten wie er precies aan de wet gebonden is en wat die wet dan beschermt. In dit geval gaat het om misleidende handelspraktijken.
LawStories in je mailbox?
Handelaar
De handelaar is aansprakelijk voor misleidende handelspraktijken. Een handelaar handelt altijd in de uitoefening van een beroep of bedrijf. Een handelaar is dus een ondernemer. Maar ook de persoon die ten behoeve van de handelaar handelt is volgens de wet een handelaar. Dat kan bijvoorbeeld de blogger of vlogger zijn. Die maakt tenslotte ten behoeve van de ondernemer reclame, prijst een product aan, etcetera.
Hier hebben we meteen het verschil te pakken tussen zelf een product, dienst of event aanprijzen om dat je het goed vindt of het laten zien van cadeaus die je van familie en vrienden voor je verjaardag hebt gekregen en de band die je hebt met een adverteerder (handelaar) om voor die adverteerder een product, dienst of event te laten zien je blog, blog of op social media. Als je niet namens die handelaar iets publiceert, dan ben je niet aan deze regel gebonden in is een #spon niet nodig.
Redactionele inhoud gebruiken als reclame
In het geval van een advertorial, dus redactionele inhoud waarvoor de handelaar heeft betaald, moet wel op de een of andere manier duidelijk zijn dat er voor die inhoud is betaald. In Duitsland is het zelfs verplicht om het woord Anzeige bij dat soort publicaties te noemen. Zo ver gaat het in Nederland (en de rest van de EU) niet. Maar een reclame moet dus wel als reclame herkenbaar zijn. Dat kan zijn door de opmaak, zoals bij een advertentie, maar in het geval van een blogpost, video of social media update zal dat ergens anders uit moeten blijken. Bijvoorbeeld door een zin in die publicatie, door het gebruik van hashtags of door op een andere manier te vermelden dat er een financieel voordeel werd behaald bij het maken van deze publicatie.
Misleiding over sponsoring
Onjuiste informatie over sponsoring van de handelaar of het product is ook een misleiding. Het ontbreken van informatie daarover is uiteraard ook onjuiste informatie geven daarover. Ook deze regel betekent dat gratis producten, diensten of toegang tot events gewoon vermeld moeten worden en betaalde content al helemaal!
Houden aan gedragscodes
In de wet staat ook de verplichting dat handelaren zich moeten houden aan gedragscodes waar ze aan gebonden zijn. In dit geval zou dat gaat om de Reclamecode Social Media. Adverteerders die zich aan deze gedragscode geconformeerd hebben, moeten die code opvolgen. Dat betekent onder meer dat de adverteerder de blogger/vlogger/influencer/content creator moet informeren over de verplichtingen uit die Reclamecode Social Media. Waaronder dus het vermelden van gratis gekregen producten of wanneer er betaald werd voor content.
En bij evenementen dan?
Ik hoor je al denken: ‘Leuk, Charlotte, al die technische wetstechnische verhalen, maar hoe pas ik dat nu toe als ik gratis toegang heb gekregen tot een event. Als ik daar een gratis biertje drink, proost met mijn vrienden en daarvan een foto op instagram plaats, moet ik dan zelfs daarbij #spon vermelden?’
Het lastige van persreizen en gratis mogen deelnemen aan een event, is altijd dat daar de sponsoring en een privé beleving door elkaar gaan lopen. Als je mee bent op persreis naar het buitenland, moet je natuurlijk wel vermelden dat het een persreis is. Maar als je iets doet in je ‘vrije tijd’ tijdens zo’n persreis, valt dat naar mijn idee niet meer onder de sponsoring. Tuurlijk, je had daar niet kunnen zijn zonder dat die reis en dat hotel voor jou betaald werd, maar jouw privé-activiteiten waren volledig jouw eigen keuze. Als je toegang krijgt tot een event, waar vervolgens al het bier voor iedereen gratis is, dan hoef je van die biertjes dus niet te vermelden dat ze gratis waren. Dat waren ze immers voor iedereen.
Doel van de regel
Het is belangrijk het doel van de regel in je achterhoofd te houden. Wat jij publiceert, mag niet misleidend zijn. Het mag dus niet een beeld geven dat niet klopt of dat vertekend is. Daarbij moet je bedenken dat jouw mening over een product, reis, event, of dienst best eens anders kan zijn, omdat je er niet voor hebt hoeven betalen. Dat kan ook onbewust het geval zijn. Sterker nog: meestal is dat echt onbewust.
Welke afspraken maakte je met de adverteerder?
Daarnaast zul je bij alle content die je volgens afspraak met de adverteerder moest plaatsen, moeten vermelden dat het gesponsord is. Dat wil niet zeggen dat bij content die jij spontaan plaatst, er geen vermelding nodig is. Bij alles wat je gratis hebt gekregen of waar je voor betaald hebt gekregen, moet je het vermelden. Dat is de wettelijke regeling. Afspraken met adverteerders over welke content je moet plaatsen kunnen verder gaan. Stel dat je wel gratis naar een event mocht, maar alleen als je minimaal vijf foto’s op instagram zou plaatsen, er een filmpje van op YouTube zou publiceren en er een blogpost over zou schrijven die je zou delen op Facebook en Twitter. Dan moet bij al die instagram posts, bij het filmpje en in de blogpost vermeld worden dat die content gesponsord is. Hoe je dat exact doet, daar ben je dus vrij in, zolang het maar voldoende duidelijk is voor wie die content bekijkt.
Lees ook:
