Weekend Bites: Nog meer Nepspresso, kunst in publieke ruimte en Disney’s Deadmau5
Weekend Bites zijn uw wekelijkse korte berichten over het intellectuele eigendom van alle dag. Nou ja, alle dag. Zo gewoon zijn ze niet altijd. Leuk en kort wel.
Zo nemen de rechtszaken rondom koffiecupjes af, blijven we ons druk maken over kunst in publieke ruimte en vechten Disney en Deadmau5 elkaar de tent uit over muizenoren en muziek. Uw juridische weekend bites van deze week.
Nespresso schikt mededingingszaak in Frankrijk
Sinds het octrooi van de Nespresso-capsules is verlopen, zijn er steeds meer fabrikanten die capsules in de een of andere vorm maken. Maar ja, Nespresso zou de machines zo kunnen veranderen, waardoor alle cupjes opeens niet meer passen. Vooral de nep-cups passen dan niet goed meer. Ze hebben in die zin toch nog de macht. Met de Franse Mededingingsautoriteit hebben ze nu afgesproken 4 maanden voor machines veranderen, de technische wijzigingen bekend te maken aan fabrikanten die ook capsules maken.
Lees er meer over op Bloomberg.com
LawStories in je mailbox?
Disney en Deadmau5 in gevecht met elkaar
De muizenoren, van wie zijn die? We kennen het van Disney. Het is een merk van hen. Nu wil Deadmau5, ofwel Joel Zimmerman, ook een merk inschrijven met muizenoren. Daar heeft Disney niet zoveel oren naar en wil dat tegenhouden. Beetje laat, vind ik wel. Deadmau5 gebruikt al tijden een soort icoon van een muis, mét muizenoren. Tijdens optredens draagt hij bovendien een helm met muizenoren. Had Disney dus best wat eerder tegen op kunnen treden. Maar haten doet Disney Deadmau5 niet. Filmpjes van Mickey Mouse gingen namelijk in de Re-Micks. Leuk, achter elkaar. Muziekje eronder. Van Deadmau5. Zonder toestemming. Oeps! Dus ontvingen zij juist weer van Deadmau5 een Cease-and-Decist letter dat de muziek onder die filmpjes uit moet.
Het had toch zo’n mooie samenwerking kunnen worden…. Lees er meer over op Mashable.
De downside van kunst in openbare ruimte
Fantastisch: als kunstenaar de opdracht krijgen om kunst voor de openbare ruimte te maken. Het mag groot, er is veel budget en vaak mag je bijna doen wat je wil. Weinig restricties. Daar hoort wel een contract bij. Daar staat bijvoorbeeld in dat het kunstwerk verplaatst mag worden of dat het overgeschilderd mag worden (in een andere kleur) etc. Hm, niet altijd even leuk. Veel kunstenaars beseffen dit pas wanneer het al te laat is, bijvoorbeeld omdat hun kunstwerk vernietigd wordt en óók dat was overeengekomen.
Of je vraagt als graffiti kunstenaar of je, legaal dus, een gebouw mag beschilderen. Je krijgt toestemming. Een tijdje later wordt het gebouw afgebroken. Schending van het auteursrecht! Ja, maar als je wist dat je een gebouw ging beschilderen dat al op de nominatie stond om afgebroken te worden, had je niet anders mogen verwachten.
Kortom: je zult vooraf goede afspraken moeten maken, om achteraf op je rechten te kunnen beroepen.
Lees er meer over bij de New York Observer.
